Quotes from Arthur Japin

Het is misschien niet altijd nodig elk detail te kennen, ' ging hij verder en hij zwoer dat hij naar de toedracht rond ....... dood niet verder zou peuren. 'Het moet toch mogelijk zijn, Modja, denk je niet, een zaak te laten rusten zonder dat je hem volledig hebt begrepen.

Plezier, ze ze, kan een mens alleen beleven aan iets wat hem weinig interesseert.

De hoop van de ouden vergaat in rook zodat hun jongen wolken hebben om hun eigen luchtkastelen op te bouwen.

Mensen denken dat een man die meerdere vrouwen bemint zijn liefde tussen zijn geliefden moet verdelen. Alsof het een fles is waar maar zoveel glazen uit gaan. Het tegenovergestelde is echter het geval. De liefde verdubbelt zich gewoon. En weer. En nog eens. En steeds opnieuw blijkt er genoeg te zijn voor iedereen. Het is een wonderbaarlijke vermenigvuldiging. Maar zoals het gaat met wonderen: wie er zelf niet bij is geweest, zal het niet willen geloven.

Zij steunden elkaar in het idee dat vrouwen zichzelf tekort doen door op hun gevoel te vertrouwen en dat ze pas werkelijk vrij zullen zijn wanneer de intuïtie voor eens en altijd door het intellect wordt overwonnen. Hierover rebbelden ze met een passie die hun gelijk ongewild bewees.

Heus, kuisheid is alleen iets voor de laagste klasse. [...] Ik ben nog nooit aan een hof geweest waar ze met de kuisheid erg nauw waren.

De rust waarvan ik in een bibliotheek zo geniet bestaat niet alleen uit stilte. Al dat papier dempt ieder geluid, maar ook het ruisen van mijn gedachten. Hun ongedurigheid vindt troost in de overmacht aan kennis langs de wanden. Die is zoveel groter dan ooit in mijn hoofd zal passen. Dat kalmeert me en herinnert mij eraan dat ik niet per se alles hoef te weten en begrijpen. Zoveel is al opgeschreven en ik heb het allemaal binnen handbereik. Daar hoef ik mij dus niet meer mee bezig te houden.

U houdt van mij,' zei ik 'en daarom verbant u mij. Ik vraag me af wat u zou doen als u mij haatte?

De levenswijsheid van een grijsaard kun je lezen uit zijn rimpels, de moed van een veldheer uit zijn verwondingen. Zo is ieder met wat hem getekend heeft getooid.

Elke dag weer moeten wij vechten om gehoord te worden. Hoe het ín ons is zal een ander nooit verstaan, maar wij blijven het proberen, met elk woord en elke klank opnieuw.

Gewenning. Het lijkt verraderlijk veel op tevredenheid maar is het tegenovergestelde.

Ander mensen dragen hun verdriet in hun hart. Ongezien holt dat hen vanbinnen uit. Het is mijn redding geweest dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan.

Het heeft weinig zin te blijven studeren op een plattegrond die je zelf hebt getekend.

That's the only thing that matters, honey, for someone to see more in you than you thought there was to see.

Het is een kwestie van durven, meer niet. Dat geldt voor alle kunst, dus ook voor die van het leven

If you accept others as equals, you embrace them unconditionally, now and forever. But if you let them know that you tolerate them, you suggest in the same breath that they are actually an inconvenience, like a nagging pain or an unpleasant odour you are willing to disregard.

Reason offers us many possibilities at once. Intuition infallibly chooses the best. Remember this and you cannot err; you will always make the right choice.

I felt before I thought, as all humans do.

Veel van wat aanvankelijk alleen in de verbeelding bestaat, wordt werkelijkheid.

We are unhappy because we think that love is something we require from someone else.

Te veel kennis over onszelf doen we op uit de blikken van anderen. Wij vertrouwen eerder op hoe wij gezien worden dan op hoe wij onszelf zien.

My love was alive, not because I was loved, but because I myself loved!

Waarom zou een wonder geen wonder zijn alleen omdat een ander het niet ziet?

Everything comes down to this: the reason for every word I have written and every word I will write. I am recounting my life for you so that you may know this secret without the pain of discovering it: We are unhappy because we think that love is something we require from someone else. Our salvation depends on a simple gesture that is nonetheless the most difficult act we can perform: We must give away the thing we most long for. Not to receive but to give.