Quotes from Bilge Karasu

Ama sözlerin bir anlam?, bir de?eri vard? hala. Onlar, -sözler, anlamlar?,- kolay kolay ölmüyor.

Bir ona gösterece?im, çünkü, bir yerinden y?rt?lmam?? bir gizlili?in de tad? yoktur.

Kar??l?kl? oturup konu?mam?z gerekiyor, ben uyduraca??m, o soracak, ben yan?tlayaca??m, o birtak?m ad?mlar atacak, ad?m ad?m bulaca??z arad???m?z?.

Sevi, idi ki?inin bir araya gelerek tan?ma, betide s??maz bir dünyan?n yasalar?n? uydurup uygulamas?d?r.

Gece yava? yava? geliyor, ?niyor. Çukur yerlere dolma?a ba?lad? bile. ... Dil bu karanl???n içinde ya?ayabilirmi? gibi görünen tek ?ey olacak. Hiçbir a??rl???n, hiçbir gerçekli?in kalmad??? bu yerde. Karanl???n gerçekli?e benzer tek yan?, konu?abilmesi olacak.

Bu adam, soyunmak, (çok gerekli, vazgeçilmez say?labilecek üç dört parça ?ey d???nda evini, çevresini dolduran her ?eyden) s?yr?lmak ister... Kimi zaman, sevgilerinden, sevdiklerinden bile. K?sacas?, ard?nda art?k b?rakmam?? bir ölü olmak ister. Ç?rp?n?r; ama bunu ba?armak pek güç olaca?a benzer.

Bir anlamda herkes dü?man. Dü?man?m. Dü?man?m?z. Ya da günü gelince dü?man olabilir.

Duruma bak?p kendilerini daha az ürküten ne varsa, ona inanmak istiyor insanlar.

hangimiz, kaç?n?lmaz oldu?u bilinen ?eyler kar??s?nda bile, kendini biraz daha aldatmaktan, bu kaç?n?lmazdan kaç?labilece?i, belki de bu korkular?n ba?a hiç gelmeyece?i umuduna -bütün bo?lu?unu bilerek- kap?lmak çocuklu?unu göstermekten utanç duydu?

oradan gitmem gerekiyormu? gibi bir duyguya kap?ld?m, yürüdüm.

Kendini de seviyordu... Kendini de öldürmesi gerekiyordu...