Quotes from Hella S. Haasse

A person can carry his own persecutor, his own prison, about with him, Monseigneur. He can - as you know - die of thirst even when he has the clearest water within his reach. To be free...not to be free...it is all relative. No one has to drag along more ballast than he wants to and he who allows himself to be bound is a fool. The biggest fools are those who wear shackles of cobwebs and believe themselves to be helpless.

Men kan nooit werkelijk een plek-van-vroeger terug vinden, of een voorbije staat van zijn opnieuw beleven. Er is ooit een toestand van volmaakt geluk geweest die men in de loop van de tijd onophoudelijk verliest, vergeet. Toch blijft men geloveen dat die ergens in het verleden verzonken is en hervonden kan worden.

Now he was singed by pain. When he finally opened his eyes he saw, at the end of the narrow green path, dazzlingly bright light. There she is, he thought breathlessly, there she is. With a shout of joy and deliverance he plunged forward to meet the light.

Dag na dag, een deel van iedere nacht, zaten wij naast elkaar als vreemden. Glimlachende maskers en levenloze opgevulde pronkgewaden: markies en markiezin van Pescara.

Al wat je ooit zag of hoorde, al wat je dacht te weten, is niet meer dat, maar anders.

Ben ik voorgoed een vreemde in het land van mijn geboorte, op de grond vanwaar ik niet verplant wil zijn?

Nora had bewust een paar kinderen gewild, niet in de eerste plaats uit een emotioneel hunkeren naar het moederschap, maar misschien vooral omdat grootbrengen, opvoeden, een uitdaging inhielden, hoge eisen stelden aan inventiviteit, aan de gave tot voorbereiden, anticiperen, op het juiste ogenblik toepassen, die het destijds Muisje Bloemcaps mogelijk hadden gemaakt met superieur gemak alle lesmateriaal te beheersen.

Zij geloofde aan een samenhang van alle verschijnselen, zonder echter een hogere macht aansprakelijk te stellen voor wat haar overkwam, zonder van een god persoonlijke bemoeienis met haar lot, troost, of loon naar werken te verwachten. Zij was er van overtuigd dat in de mens zelf de krachten ontstaan die men Goed en Kwaad noemt, en dat alleen door de ontwikkeling van het individuele bewustzijn de wil tot integriteit een menselijk gegeven wordt.

Zij ging vertrekken, maar zij wist nog niet waar zij uiteindelijk terecht zou komen. Zij moest iets volbrengen, maar zij had geen duidelijke voorstelling van wat dat was. Voorgevoel zei haar, dat een serene ouderdom voor haar niet was weggelegd.

Ik kende hem, zoals ik Telaga Hideung kende – een spiegelende oppervlakte. De diepte peilde ik nooit.

Was the clay polluted on the day of creation?

De geweldige boomkronen, ver boven onze hoofden tot een altijd groen dak vervlochten, lieten maar betrekkelijk weinig daglicht door, zodat wij ons voortbewogen als in de schemering van een aquarium.

She saw him as Eros, but Ferrante was convinced that the statue represented Mors, the personification of death. Later that double identity seemed significant to her. When had love become synonymous with death?

I should be the last to deny that the lordly prelates serve their own ambition and avarice before anything else; the higher their rank the more striking the contrast between the dignity of their office and their behavior.

Als temperamenten verschillen, zei Papa, helpt liefde geen zier!

Er zal pas sprake zijn van emancipatie, wanneer het niet meer kan gebeuren dat mensen (mannen noch vrouwen) object zijn van begeerte-zonder-genegenheid of van gevoel-zonder-inzicht, van welke benadering dan ook zonder respect voor de persoon.

Ik ga naar huis, hier dicht bij, naar wie ik liefheb, naar de mensen, met wie ik verbonden wil zijn. Jawel, mevrouw, die 'liaisons', altijd veranderend van kleur en inhoud, zijn de zin van mijn bestaan.

Despite masks and fancy dress I couldn't lose myself for one instant in all this exuberance. You have to be an Italian, lighthearted and easily enflamed, to be absorbed into the frenzy of Carnival.

I remember asking her to tell me the secret of her charm and her growing success. As usual, she laughed. Nobody knows me. I never say what I think or what I'm planning to do. But I let everyone know that I have high expectations. I don't have to settle for less than the best. That way my value goes up, into the clouds!

With my pen I will rule the world. You'll see, they'll call me the scourge of princes.

You're still trapped in that blind worship of the intellect. . . . . . Something about her zeal repels me, even though I do respect her. There's a germ of fanaticism in that fierce enthusiasm to save the world and redeem mankind—a touch of coercion and relentlessness that's frightening to me. She wants to fight evil or what she sees as evil—but couldn't that combativeness degenerate into an evil itself? My intellect asks that question and I can't silence it.

What's an ambitious man but a player, Borgia—a player on a grand scale and the world his card game?

Een panter is anders dan een aap', zei Gerard, na een pauze, 'maar is een van de twee minder dan de ander? Dat vind je een idiote vraag, en je hebt gelijk. Blijf dat nou net zo idioot vinden, wanneer het mensen betreft. Anders zijn - dat is gewoon. Iedereen is anders dan een ander. Ik ben ook anders dan jij. Maar minder of meer zijn door de kleur van je gezicht of door wat je vader is - dat is nonsens.