Quotes from Helmut Krausser

Thanatos, der alles wusste, stieg in Erwartung des Kommenden die Niederenslinger Hügel hinauf zum Plateau, suchte einen Baumstrunk, setzte sich und wartete. Er trug einen schwarzen Aktenkoffer bei sich, der alle Geduld der Welt enthielt.

Er verhehlte auch nie sein Desinteresse an etwas, gehörte zu denen, deren Nähe man nicht sucht, deren Fremdheit zugleich dauerirritiert.

I hummed love songs, silent love songs the words of which I've forgotten, sang to myself for nights on end, never tiring of praising my love in song, it was just as it ought to be and I dreamed the whole of Germany had exploded and just we two were lying, buried alive, somewhere in the last warmth of ashes, the air was used up and I gave her my last breath in one long kiss—that kind of stuff, I take nothing of it back, it was right and it was marvelous.

Dat is de ellende : je wilt in geen geval nog een keer jonger, stommer zijn, maar je wilt ook niet ouder worden, en ondanks alle ervaring heb je geen vertrouwen in de ouderdom, je wilt jezelf en de wereld om je heen diepvriezen, je bent niet superieur genoeg om gewoon te genieten van wat er is.

Realiteit is slechts de meest voor de hand liggende fictie.