Quotes from Peyami Safa

Be? dakika sonra hastaneden ç?k?yorum. Son not. Bu odada ba?kalar? inleyecekler. Onlar? ?imdiden gayet iyi tan?yorum. Üstümden ç?kar?p yata?a att???m ropdö?amb?r içinde, ebediyen ayn? insan bulunacak: Hasta.

Ya?amak, yaralamak ve yaralanmakt?r; ama insanca.

Bir taraf?n hatas? gerçe?i 'hususi ve ferdi'ye ba?lamamas?, öteki taraf?n hatas? 'umumi ve mü?terek'e ba?lamas?d?r. Bir ?ey var olabilmek için hususi ve umumi vas?flara ayn? derecede muhtaç oldu?una göre, gerçe?i bunlardan yaln?z birine ba?lamak mümkün de?ildir.

Rüyalar?m?z, bir delinin uyan?k ?uurundaki abuk sabuk hayallerin tecellisinden ba?ka nedir? Hepimiz günün bir k?sm?nda, yani uyurken deliriyoruz ve belki de akl?n çemberinden, s?k?nt?s?ndan kurtulan ruhumuz böylelikle dinleniyor. Biz rüyalar?m?zda ç?ld?r?yoruz, deliler uyan?kken rüya görüyorlar.

En güzel köprü, ihtirastan tevekküle kuruludur.

Ben de gülümsedim ve ç?lg?n bir sevinçle hâdisenin üstüne aban?yor, gayr-i hakikî bir nokta ar?yordum; fakat bir kere, inanman?n ?ehveti ba?lad?ktan sonra, hakikat oldu?una iman edilen ?eyi bütün i?tiyaklar?yla kucakl?yan insanlar gibi sevinçten ç?ld?r?yordum, kuruntumun utanc?n? duymayacak kadar mes'uttum.

F?rt?na bana niçin dokunur biliyor musun?" dedi, "Bak, birdenbire buldum; bana öyle geliyor ki; bu ses, dünyada ne kadar gizli ?zd?rap varsa, bizim bilmedi?imiz varl?klar?n çektikleri ne kadar i?kence varsa onun hayk?r???d?r. Bunun için tüylerimi ürpertiyor.

Korkunun bu en derinle?en türü dayan?lacak ?ey de?il; ?st?rab?n vukuundan evvel ruhta bir gölgesinden ibaret olan korku, ?st?raptan bin kat daha müthi?. Hayal gücünün ?????na yakla?t?kça ruhta uzanan, büyüyen ve asl?ndan daha korkunç bir gölge.

Ve içimde geri dönmek korkusu var. Hiçbir ?ey hat?rlamak istemiyorum. Elimi cebime sokarken, bana iki gün evvelini hat?rlatacak bir kâ??t parças?na, bir ?eye rastlamaktan bile korkuyorum.

?air de?ilim ki... sana ne söyleyeyim? Bülbül, çiçek, deniz, ay... bunlar? da m? istemezsin? S. 238

Ah minel-a?k vel-halatihi diyor Arap. Ya?am??lar, ya?am??lar, hepsini biliyorlar. A?k?n halleri say?s?z. Fakat en büyük ?st?rap, galiba, inanmak zorlu?unda toplan?yor. Derece ?üphesi.

A?açlar?n bile s?hhatine imrenerek yürürdüm.

Fakat bir taraftan da be?eri ihtiraslar?m?zda yenildikçe tabiat? özledi?imizi, ondan biraz kuvvet al?nca yeniden büyük kavgaya giri?ece?imizi anlam?yor de?ildim ve...

Roman kad?n? olmak istiyor, mesele ç?karmaya u?ra??yor, kimseye kar?? mes'ul de?il, serbest, hâli vakti yerinde, bizimle oynuyor." dedi. ... Tek ba??na oturmu?, muhayyyilesini istedi?i gibi kurup i?letiyor ve kendisine harikulade bir hayat aldan??? uydurmak gayretinde.

Benim mücerret nazariyelerime kar?? muar?zlar?m?n müptezel te?bihler ve mü?ahhas delillerle müdafaa ettikleri tez, bu cahil efkar-? umumiyeyi aldatabilirdi.

Ah, insanlar niçin her ?eyi anlayam?yorlar? Be? dakika, on dakika, yar?m saat kendilerini unutsalar, tam onun gibi -fakat hiç eksiksiz ve tam- onun gibi duysalar, her ?ey ne kadar yerli yerinde olacak. Hay?r! ?llâki z?ddiyetler, öfkeler, yanl?? anla?malar, k?skançl?klar, inatlar, ?üpheler, hâkim olmak arzular?...

Tuhaf" dedi, benim bu k?z? gözlerim ?s?r?yor. Ben dedim ki, e?er güzellerin vücutlar?nda göz ?s?r?klar? iz b?raksayd?, bütün yüzleri, boyunlar?, bacaklar?, ayaklar? çürük içinde kal?rd?.

Marksizmin ilmini sevmez, fakat ruhunu severdi. Asla gerçekle?miyece?ini bildi?i büyük emellerinden biri de bu ruhu o ilmihalden kurtarmakt?: Bir sat?r?n? yazmad??? ne eserler tasarlam??t?. T?ptan felsefeye atlay???n?n sebeplerinden biri bu arzu idi, felsefede kalamay???n?n sebeplerinden biri de bu iradesizlik.

Sevi?mek bir mücadeledir, de?il mi? Ben dü?man taraf?m. ?nsan sevdi?iyle dost olamaz. Onun bir dosta ihtiyac? var.

?nsanlar?n hayat?nda s?k s?k olan bir ?eye inanmamak, inanmak de?il, inanmamak, izahtan aciz kald???m?z her hadiseyi hurafe sayan bir hurafedir.

Ferit dü?ündü. Hastal?k teyzenin kendisi de?il. Hastal?k namazla Swing aras?nda. Memleketin hastal???.