Quotes from Hugo Claus

In spring they lie flat at the first warmth, they ruin my summer and in autumn they smell of women.

Go now, verses, on your light feet, you have not trodden hard on the old earth where the graves laugh when they see their guests, the one corpse stacked on top of the other. Go now and stagger to her whom I do not know.

My verses stand gawping a bit. I never get used to this. They've lived here long enough.

I am a person who is unhappy with things as they stand. We cannot accept the world as it is. Each day we should wake up foaming at the mouth because of the injustice of things.

We gaan zien. Wij gaan zien. Toch.

zoals zij in de bus op weg naar Wierenbeke achter de chauffeur had gezeten met al het verdriet van Belgie in haar ogen.

Immanuel Kant" "Noch wal

A twice-reflected sunlight is spreading over the wall opposite me: it is first picked up and reflected by the oval glass-in-lead window embedded in the wall, then reflected again by the zinc in slats of the awning next to it. It has no meaning; it's just a concatenation of circumstances, and yet it thrills me.

Scouts hadden een Franse lelie op de riem en werden overigens geregeerd door Engelsen (vanwege hun stichter Baden-Powell) die hun Engelse ceremonies opdrongen, thee drinken, onze stambroeders in Zuid-Afrika in concentratiekampen achter prikkeldraad laten verhongeren, onze geloofsbroeders in Ierland mitrailleren, fair play mijn kloten.

Hoerenpraat natuurlijk, maar toch lief.

I am a great admirer of Leopold II, although I think that he should be destroyed in the memory of mankind and reduced to the state in which I presented him in my play, namely a dirty goblin who as soon as he does something of any interest must be raised in order to become a fully-fledged human being.

Si tout amour prendroye racine J'en planteroye dans mon Jardin ("Indien elke liefde wortel schieten zou, dan zou ik ze planten in mijn tuin")

De radeloze man bezocht een aantal boekhandels en bladerde in tientallen albums van Suske en Wiske maar vond geen spoor van gelijkenis met de verfrommelde, vlekkerige brochure die hij opgerold in Celia's jaszak had gevonden en waarin Suske met een volwassen lid Wiske sodomiseerde terwijl ze beiden op een schommel zwierden en Tante Sidonie zich bezighield met een Coca-Colafles.

Waarom duikt de herinnering op? Ik huil. En zonder reden. Ik kan niet lachen. Ik wil gelukkig zijn. Misschien is het een te grote vreugde die mijn ogen doet tranen.

Ik heb niets meer te vragen aan de goden, mijn wensen zijn vervuld, het is goed. Meer dan goed. Het is genoeg.

Literatuur wordt door zieken gemaakt. Wie gezond is, schrijft geen boeken.