Quotes from Remco Campert

Ik verveel me niet. Ik ben ongelukkig.' 'Omdat je in geluk gelooft. Iedereen die in geluk gelooft is ongelukkig.

Asking yourself a question, that's how resistance begins. And then ask that very question to someone else.

Tussen de vele stemmen van mensen is jouw stem de enige die menselijk is die weet van het verdriet dat langzaam in de bomen groeit gevoed door de aarde tot ze oud worden sterven aan de rand van wilde of onzindelijke tuinen.

Ik heb een hekel aan fantastische vertellingen. Sprookjes, dromen, saai-jans-fiction, de hele boel kan me gestolen worden.' 'Waarom, meisje?' 'Het gewone dagelijkse leven is al fantastisch genoeg.' 'Kind, kind,' de juffrouw hief de handen geschrokken ten plafond, 'waar haal je die onzin vandaan! Straks ga je nog zeggen dat de werkelijkheid fantastischer is dan een roman.

Naar de vertraging der vlakten verlang ik, naar het gras der rust, naar wolken van eenzaam varen en de wattenwind der zuiverheid, naar de lommerdorpen van ontspanning en pastorieën der voltooide liefde.

Ik weet een station in een onbekende stad kan soms vertrouwder zijn dan het trappenhuis van je eigen woning

Ich glaube an einen Fluss der vom Meer zu den Bergen fließt ich fordere nicht mehr von der Poesie als diesen Fluss zu beschreiben.

Het enige dat de mensen verbindt zijn de oorlogen die ze elkaar aandoen.

De regen op de ruit als de wind schuin staat de lampen die zwaaien boven de tramrails simpele dingen wil ik zien en horen zonder de poespas van de betekenislaag.

Hij dwingt zich tot het eten van zijn yoghurt, want regelmaat moet er zijn, maar halverwege ontdekt hij dat hij eigenlijk helemaal niet van yoghurt houdt en hij laat de rest staan.

Your thoughts had disintegrated into isolated words- key words, which you kept on mumbling, because you were afraid you would cease to exist if you forgot these words as well

At 3 am anything was possible: you could do a handstand on a genever bottle

Ik was een naakte letter zonder alfabet

Of had ik maar zorgen, grote zorgen, of desnoods een vrouw om te bedriegen. Was ik maar een dief, moordenaar of flessentrekker. Angst en schuldgevoelens geven de liefde kraak en smaak. Kermend van angst en vreugde zou ik keer op keer de bodem van het genot bereiken.

Waarom zou hij zich verzetten? Uit morele overwegingen? Kom nu; als je daaraan deed, kon je beter de rest van je leven thuis blijven zitten met dichtgespijkerde ramen en de deur op de grendel - dan had je een kleine kans dat je een fatsoenlijk mens bleef; alleen was er dan niemand die wist hoe fatsoenlijk je was.

Mensen moeten niet trouwen,' zei Panda. 'Kind, praat geen onzin,' zei Jens. 'Mensen moeten zoveel mogelijk trouwen. Het leven is maar kort, al lijkt het je nu misschien lang, en het is de enige manier om in ieder geval een paar mensen goed gekend te hebben, voor het grondwater je bloed wegspoelt en de wormen je hart leegvreten. En het is de enige manier om jezelf te leren kennen. dat heeft natuurlijk z'n nadelen.

Toen ze weer over het grind liep, terug naar de mannen, begon de zon als een gek om haar as te tollen, het groen werd dieper groen, de warmte nog bladstiller en nog luier vlijde het lauwe gras zich neer, maar hoogstwaarschijnlijk was dit allemaal maar verhitte verbeelding.

De camera staat nu op zijn kop. Met mijn voeten hang ik aan de straten van de stad, mijn hoofd zwabbert in de leegte. Trams slaan vonken uit de ruimte. Lantaarnpalen breken los uit het trottoir en storten de diepte in. De regisseur is verliefd geworden op zijn effect en vergeet z'n levensgevaarlijk rondscharrelende hoofdrolspeler. Ik raak verward in de glanzend berijpte takken van een boom.

Als suffen werk is, dan ben ik geen harde werker. Als daarentegen slapen werk is, maak ik overuren.

Wat is dat eigenlijk: werk? Rok verlaat 's ochtends het huis en gaat dan naar haar werk. En als Bril achter zijn werkmachine zit is hij aan het werk. Ik mag dan niet op tafel springen en hem voor de vingers lopen. Werk is iets waarvoor je de deur uitgaat of waarvoor je juist binnen blijft. Die gedachte brengt me niet veel verder.

Liefde is altijd ergens anders, een watervlugge bokser met prachtig voetenwerk en oogverblindende schijnbewegingen, die nooit toeslaat en die niet te slaan is.

Niet te geloven dat ik knaap nog een vers schreef over de zilverwitheid van een berkestam en om mij heen grootse dronkenschap van de bevrijding: het water was whisky geworden. Alles zoop en naaide, heel Europa was een groot matras en de hemel het plafond van een derderangshotel. En ik bedeesde jongeling moest nodig de reine berk bezingen en zijn bescheiden bladerpracht.