Quotes About Reflection

Pola?y si? ?zy me czyste, rz?siste Na me dzieci?stwo sielskie, anielskie, Na moj? m?odo?? górn? i durn?, Na mój wiek m?ski, wiek kl?ski; Pola?y si? ?zy me czyste, rz?siste…

?y?am na ?wiecie; lecz, ach! nie dla ?wiata! My?l moja, nazbyt skrzydlata, Nigdy na ziemskiej nie spocz??a b?oni.

P?acz; lecz niestety, bole?? przypomnienia Nas samych trawi, a nic wko?o nas nie zmienia!

Drodzy s? i widziani we ?nie przyjaciele, Gdy prawdziwych na jawie widzim tak niewiele.

O nie! nie... nie... ?eby j? zabi?, Trzeba by? troch? wi?cej ni? pierwszym z szatanów! Precz to ?elazo! (chowa) niech j? w?asna pami?? goni, (Ksi?dz odchodzi) Niech j? sumienia sztylety rani?!

Je?li, ?a?uj?c ?mierci dobrego dziedzica, Lud zakupion? ?wiec? stawia mu na grobie, W cieniach wieczno?ci ja?niej b?yszczy si? ta ?wiéca Ni? tysi?c lamp w niech?tnej palonych ?a?obie.

Czasem strzelecka mi?o?? – w?drowna ptaszyna, Serce przelotem zwiedzi – tak mija godzina, I tydzie?, i rok przesz?y, - tak bywa?o wczora, Tak jest dzisiaj i b?dzie ka?dego wieczora.

Skutki sza?u, Albo mo?e kuglarstwo? - S? kosztowne bronie, Których ostrze przenika i a? w duszy tonie; Przecie? widomie nie uszkodz? cia?u. Tak? broni? po dwakro? zosta?em przebity... (po pauzie z u?miechem) Tak? broni? za ?ycia s? oczy kobiéty, (ponuro) A po ?mierci grzesznika cierpi?cego skrucha!

Pójd? sam; kto w dzie? b??dzi i ?ywych nie s?yszy, Widzi w nocy, zna j?zyk grobowej zaciszy.

Bo s?uchajmy i zwa?my u siebie, ?e wed?ug bo?ego rozkazu: Kto za ?ycia cho? raz by? w niebie, Ten po ?mierci nie trafi od razu.

Miej serce i patrzaj w serce!

We can only be really realistic after we have tried our optimism out.

the poet William Blake wrote in his 'Proverbs of Hell' that 'The road of excess leads to the Palace of Wisdom', he wasn't joking?

The ways we miss our lives is life', Randall Jarrell quoted by A.P.

The past influences everything and dictates nothing.

loneliness is the inevitable cost of looking after ourselves.

I'm suddenly struck by the notion of how one becomes remote in one's own life.

Listen to the sound inside.

Leave us alone without books and we shall be lost and in confusion at once.

All dogmas perish the thinking mind, especially ones you agree with.

And now it's afterwards. The worse of it is: it will always be afterwards now.

I know you're upset, of course you're upset," said Pu Sto's simulacrum. "You're grieving. Of course you are. I know how much you loved her." "Love her," Alma corrected, holding up one finger. "A little thing like dying doesn't cast that mighty verb into the past tense, you know.

Mind you, Darwin fretted about a lot of stuff, especially his health, his kids, and maybe with just cause. On occasion he would write a fit of histrionic despair, such as "I am very poorly today & very stupid & hate everybody & everything

I'm 31 now. I think I'm beginning to understand what life is, what romance is, and what a relationship means.