Quotes from José Mauro de Vasconcelos

Åžimdi ac?n?n ne olduÄŸunu gerçekten biliyordum.Aya??n? bir cam parças?yla kesmek ve eczanede dikiÅŸ att?rmak deÄŸildi bu.Ac?, insan?n birlikte ölmesi gereken ÅŸeydi.

Baz?lar? için ölmek kolayd?. UÄŸursuz bir trenin gelmesi yetiyordu, tamamd? bu iÅŸ. Ama benim için göklere uçmak ne kadar güçtü. Herkes engel olmak için bacaklar?m? tutuyordu.

La Vida sin ternura no vale la gran cosa

Agora você sozinho. Nada de medo que você está ficando um homenzinho. Meu

Güzel bir köÅŸe var. Yiyecek bir ÅŸeyler götürürüz. En çok ne istersin?" "Seni, Portuga." "Ben salamdan, yumurtadan, muzdan söz ediyorum..." "Her ÅŸeyi severim. Evde yiyecek bir ÅŸey bulunduÄŸumuz zaman sevmeyi öÄŸrendik.

Daha anlatsana," dedim. "HoÅŸuna m? gitti?" "Hem de çok. Seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre boyunca hiç durmadan laflamak isterdim." "Benzinimiz yeter mi ki?" "Yalanc?ktan doldurursak yeter.

Ba??m? eÄŸdim ve Totoca'n?n dediÄŸi gibi, yaln?z zengin kiÅŸileri seven küçük Ä°sa'y? düÅŸündüm.

Benim suçum deÄŸil... Benim suçum deÄŸil... Benim suçum deÄŸil... Benim suçum deÄŸil...

Birkaç gün sonra her ÅŸey bitti. YaÅŸamaya hükümlüydüm. YaÅŸamaya!

Ben ÅŸimdi de, bu iki kuÅŸu düÅŸünüyordum. MuhabbetkuÅŸunu ve kanaryay?. Ne Yapm??lard? onlar?? Orlando Cabelo de Fogo'nun ispinozu gibi belki onlar da üzüntüden ölecekti.. Belki özgürlüklerine kavuÅŸturmak için kafeslerinin kap?s?n? açm??lard?. Ama bu da onlar? öldürmek gibi bir ÅŸey olurdu. Çünkü uçmay? unutmuÅŸlard? art?k.

Evet, yapaca??m bunu. BaÅŸlad?m bile. Öldürmek, Buck Jones'un tabancas?n? al?p güm diye patlatmak deÄŸil! Hay?r. Onu yüreÄŸimde öldüreceÄŸim, art?k sevmeyerek... Ve bir gün büsbütün ölecek.

bundan sonra bana çiçek getirmeni istemiyorum.Sana özellikle çiçek verirlerse baÅŸka.Söz mü?' 'Söz.Ama bardak ne olacak? Hep boÅŸ mu kalacak?' 'Bu bardak bir daha boÅŸ kalmayacak.Ona bakt???mda,içinde hep yeryüzünün en güzel çiçeÄŸini göreceÄŸim ve bu çiçeÄŸi bana en iyi öÄŸrencim verdi diye düÅŸüneceÄŸim...

Dorotília es más pobre que yo. Y las otras chicas no quieren jugar con ella porque es negrita y muy pobre. Por eso ella se queda siempre en un rincón. Yo divido con ella mi masita, esa que usted me regala.