Quotes from Cioran

A book is a suicide postponed.

Dans la stupidité il est un sérieux qui, mieux orienté, pourrait multiplier la somme des chefs-d'oeuvre.

Naive enough to set off in pursuit of Truth, I had explored - to no avail - any number of disciplines. I was beginning to be confirmed in my skepticism when the notion occurred to me of consulting, as a last result, Poetry: who knows? perhaps it would be profitable, perhaps it conceals beneath its arbitrary appearances some definitive revelation ... Illusory recourse! Poetry had outstripped be in negation and cost me even my uncertainties ...

Sur cette côte normande, à une heure aussi matinale, je n'avais besoin de personne. La présence des mouettes me dérangeai: je les fis fuir à coups de pierres. Et leurs cris d'une stridence surnaturelle, je compris que c'était justement cela qu'il me fallait, que le sinistre seul pouvait m'apaiser, et que c'est pour le rencontrer que je m'étais levé avant le jour.

A broadcast about wolves, with recordings of their howls. What a language! The most heartrending I know, and I shall never forget it. From now on, in moments of excessive solitude, I need merely recall those sounds to have the sense of belonging to a community.

While he described his projects to me, I listened to him without being able to forget that he would not survive the week. What madness on his part to speek of the future, of his future! But once I had left, once I was outside, how to avoid thinking that after all, the difference was not so great between the mortal and the moribound? The absurdity of making plans is only a little more obvious in the second case.

Models of style: the swearword, the telegram, the epitaph.

Walking in a forest between two hedges of ferns transfigured by autumn--that is a triumph. What are ovations and applause beside it?

Oamenii politici ai Antichit??ii se înconjurau adesea de filosofi; cei de azi prefer? anturajul ziariÅŸtilor.

No se pueden evitar los defectos de los hombres sin huir al mismo tiempo de sus virtudes. De ahí que la sensatez nos destruya.

It has been forever that people aspire towards liberty and rejoiced averytime they lost it. The mortals never loved with passion except those who handcuffed them . And whom they turn into myth? The executioners of their freedom

În ce priveÅŸte goana dup? chinuri ÅŸi înverÅŸunarea în suferin??, îndr?gostitul gelos e cam singurul care-i poate face concuren?? martirului. Åži, totuÅŸi, în timp ce acesta din urm? e canonizat, cel?lalt e luat în râs.

The eminent cleric was poking fun at original sin. 'That sin is your meal ticket. Without it, you'd die of hunger, for your ministry would then no longer have any meaning. If man is not fallen from the very beginning, why did Christ come? to redeem whom and what?' To my objections, his only response was a condescending smile. A religion is finished when only its adversaries try to preserve its integrity.

On the mantelpiece, the photograph of a chimpanzee and a statuette of the Buddha. This proximity, more accidental than intentional, makes me wonder over and over where my place might be between these two extrems, man's pre and transfiguration.

Geboren in een gevangenis, met lasten op onze schouders en onze gedachten, zouden wij niet in staat zijn het einde van een dag te halen als de mogelijkheid er een einde aan te maken ons niet aanspoorde om de volgende dag opnieuw te beginnen... De ketens en de verstikkende lucht van deze wereld ontnemen ons alles, behalve de vrijheid onszelf te doden; en deze vrijheid blaast ons zo'n kracht en een hoogmoed in dat ze zegeviert over de gewichten die ons verpletteren.

We worden meegenomen door een wervelwind die begon bij de aanvang van de tijd; en als die wervelwind de schijn van orde heeft aangenomen, is dat enkel om ons beter mee te slepen...

The eminent virtue of calumny is that it produces a vacuum around you without your having to raise a finger.

Bestaat er een leven dat niet doordrongen is van levensnoodzakelijke vergissingen? Bestaat er een helder, transparant leven, zonder vernederende wortels, zonder verzonnen motieven, zonder mythen die uit begeerte zijn ontstaan?

We beginnen pas werkelijk te leven aan het einde van de filosofie, op haar ruïne, wanneer we haar verschrikkelijke onbenulligheid hebben begrepen, en begrepen hebben dat het nutteloos was toevlucht tot haar te nemen, dat zij geen enkele hulp biedt.

Plotinus befriended a Roman senator who had freed his slaves, renounced his wealth, and who ate and slept at the houses of friends, for he no longer owned anything. This senator, from the "official" point of view, was deranged, and his case would be regarded as distressing, which indeed it was: a saint in the senate.... His presence, even his possibility—what an omen! The hordes were not far....

Elk 'ideaal', in het begin gevoed door het bloed van zijn adepten, verbruikt zichzelf en verdwijnt naarmate het door de massa wordt overgenomen.

Wie tussen de mensen heeft geleefd, en nog altijd uitkijkt naar een onverwachte gebeurtenis, die heeft niets begrepen en zal nooit iets begrijpen. Hij is rijp voor de Stad: alles moet hem worden aangeboden, alle posten en alle eerbetoon - en dat verklaart de duurzaamheid van die ondermaanse hel.

Uw geloof is niets meer dan grootheidswaan, getolereerd door de gemeenschap.

The more goods we acquire in the temporal realm, the more intense our external work, the less accessible and farther removed is eternity. Hence the limited perspective of active and energetic people, the banality of their thought and actions.