Quotes from Peyami Safa

Ya?lanarak de?il ya?ayarak tecrübe kazan?l?r; zaman insanlar? de?il, armutlar? olgunla?t?r?r

?ntihar intihard?r ve ba?ka bir ?ey de?ildir. ?ntihar ediyorum. Kendi kendimden nefretimin çerçeveledi?i ve çirkinle?tirdi?i bir dünyada yaln?z?m.

Büyük bir hastal?k geçirmeyenler, her?eyi anlad?klar?n? iddia edemezler.

dünyan?n iki buçuk milyar nüfusundan yaln?z bir tek insan üzerinde ?srar?n bir monomaniden ba?ka ad? var m?d?r?

Â??klara haber vermek isterim. Kalbin bütün meseleleri kalbde halledilir. Çünkü bir hissin hakk?ndan ancak ba?ka bir his gelir. Ümitsiz bir a?k?n panzehiri nefrettir.

Bazen etraf?m?zda o kadar esrarl? bir hâdise olur ki ince teferuat?na kadar bunu sezeriz, fakat hiçbir ?ey idrak etmeyiz; ruhumuzun içinde ikinci bir ruh her ?eyi anlar, fakat bize anlatmaz, böyle korkunç i?aretlerle bizi muamman?n derinliklerine atar ve bo?ar.

Fakat ke?ke futbol oynasaym???m; belki de baca??m? Nüzhet'in a?k? kadar yormazd?.

Gelmesinden ba?ka ?ifam yoktur. Gelmezse, yeryüzünde hiç bir güzel canl? ve enteresan ?eyin beni oyalayamayaca??n? dü?ünmenin verdi?i bir ümitsizlik de?heti içinde yerime oturur, gözlerimi buzlu camlar?n yar? karanl?k zemininde oynayan kaderin par?lt?lar?na dikerim.

unutmak için en iyi çare unutmaya çal??mak de?il, çal??mamakt?r.

Bir ?ey ümit etmemenin rahatl???ndan ba?ka bar?nacak ruhi bir kö?em kalmam??t?.

Kalbin bütün meseleleri yaln?z kalbde halledilir. Çünkü bir hissin hakk?ndan ancak ba?ka bir his gelir. Ümitsiz bir a?k?n panzehiri nefrettir. Fikirler ancak bu mukavemet hislerini yaratan tahrik ve telkin unsurlar?d?r.

Ist?rab?n derinlerine indikçe sevincimizi kaybetmek korkusu kalmad??? için, yeni bir sevinç ba?l?yor: Ist?rab?n ilac? ?st?rapt?r. ?kisinin has?l-? zarb?: Sevinç.

Nüzhet bana yalan söyledi. Dünyan?n hiç bir Nüzhet'i yalan söylememelidir.

Sofradaki münala?an?n çirkin bir çocu?u do?du: Sükut. Ruhlar ac?la?m??t? ve güzel bir mevzua girilemiyordu.

Alakalar?m?z?n yüz bin ?ekline isim bulam?yoruz ve "sevmek" deyip ç?k?yoruz. Onun için ne kadar suistimale u?ruyor bu kelime.

Her mesele bizim ölçülerimizi al?r.

Öyle bir ya?tayd?m ve öyle bir mizaçtayd?m ve çocuklu?umda o kadar az oyun oynam??t?m ve aldatmas?n? o kadar az ö?renmi?tim ki, yalan bana suçlar?n en a??r? gibi geliyordu; ve bir yalan söylendi?i zaman insanlar?n de?il, e?yan?n bile buna nas?l tahammül etti?ine ?a??yordum.

?ki tarafta da arzuyu gurura hesap vermeye ça??ran iç muhasebe anlar? olmasayd?, kendi kendini yiyen a?k?n i?kenceleri ne kadar azal?rd?.

Bu f?rsat? sana bah?etti?inden dolay? Allaha ?ükret. Günah i?lemek vesilesi, nadiren elimize geçer, en faziletkar adamlar?n bile hayatta beklediledikleri ?ey bu f?rsatt?r. Bana günahs?z bir zevk gösteremezsin. Manevilerini bir tarafa at.

Annelere anlat?lan kederler taksim de?il, zarbedilmi? olur.

?nsan, çekti?i ?st?rap nispetinde zevk duyar: Ne kadar ac?k?rsa yemekten, ne kadar yorulursa dinlenmekten, ne kadar ararsa bulmaktan o derece zevk al?r.

Bir di? çektirdikten sonra bile yerinde a??zdan daha büyük bir bo?luk kald??? zannedildi?i halde, ayr?lan bir baca??n yerinde kalan uçurumun ba? dönmesine nas?l al???l?r?

Izd?rab?n verdi?i intibah zamanlar?nda, kendi kendini aldatmak, ba?kalar?n? kand?rmak kadar basit de?ildir ve insan kendi içindeki adaletten ürkmeye ba?lar.

Ah, insanlar niçin her ?eyi anlam?yorlar? Be? dakika on dakika yar?m saat kendilerini unutsalar, kendilerini kar??lar?ndakinin yerine koysalar, tam onun gibi-fakat hiç eksiksiz ve tam- onun gibi duysalar, her ?ey ne kadar yerli yerinde olacak. Hay?r! ?lla ki z?ddiyetler, öfkeler, yanl?? anla??lmalar, inatlar, ?üpheler, hakim olmak arzular?…