Quotes from Michel de Montaigne

Felsefenin insanlara, yaÅŸamaya baÅŸlarken de, ölüme doÄŸru giderken de söyleyecekleri vard?r.

Kanunlar doÄŸru olduklar? için deÄŸil, kanun olduklar? için yürürlükte kal?rlar.

Para mim, nenhum prazer tem gosto sem comunicação. Não me acorre um único pensamento espirituoso sem que me sinta agastado de tê-Io produzido sozinho, não tendo a quem o oferecer.

If someone presses me to say why I loved him, I feel that I cannot express it other than by answering, 'Because it was he, because it was I.

Esta sentencia me parece desacertada, tanto más, cuanto que ningún provecho ni ventaja se alcanza sin el perjuicio de los demás.

On nous apprend à vivre quand la vie est passée.

Ä°nsan?n doÄŸuÅŸunu görmekten herkes kaçar, ama ölümünü görmeÄŸe hep koÅŸa koÅŸa gideriz. Ä°nsan? öldürmek için gün ?????nda geniÅŸ meydanlar arar?z, ama onu yaratmak için karanl?k köÅŸelere gizleniriz. Ä°nsan? yaparken gizlenip utanmak bir ödev, onu öldürmesini bilmekse birçok erdemleri içine alan bir ÅŸereftir.

I know well what I am fleeing from, but not what I am in search of.

Åžu insan ne korkunç bir hayvan ki, kendi kendinden bu kadar iÄŸreniyor, kendi zevklerini ba??n?n belas? say?yor.

Biz her ÅŸeyde birbirimizin yar?s? idik: ÅŸimdi ben onun pay?n? çalar gibi oluyorum.

If you do not know how to die, never trouble yourself; nature will in a moment fully and sufficiently instruct you; she will exactly do that business for you; take no care for it.

A falta de educação, a ignorância, a simplicidade de espírito, a franqueza aliam-se em geral à ingenuidade. A curiosidade, a sutileza, o saber acarretam a malícia. A humildade, o temor, a obediência, a bondade elevada até a fraqueza e que constitui o alicerce sobre o qual assenta a conservação da sociedade humana, são peculiares a uma alma vazia, dócil, e presumindo pouco de si.

Dünyan?n birden düzeleceÄŸi yoktur; ama insan kendini s?kan ÅŸey kar??s?nda o kadar sab?rs?zd?r ki, her ne pahas?na olursa olsun ondan kurtulmak ister. Binlerce örnek de gösteriyor ki dünya böyle çabuk ÅŸifa aramaktan hep zarar görür: halinde genel bir iyileÅŸme olmad?kça, bir an dertten kurtulmas? iyileÅŸmesi demek deÄŸildir.

L'homme d'entendement n'a rien a perdre

It is a cowardly and servile characteristic, to go about in disguise, concealed behind a mask, without the courage to show oneself as one is … A generous heart should never disguise its thoughts, but willingly reveal its inmost depths. It is either all good, or all human.

This emperor was arbiter of the whole world at nineteen, and yet would have a man to be thirty before he could be fit to determine a dispute about a gutter.

Sócrates no encaminó sus miras hacia las fantasías vanas; su fin fue proveernos de preceptos y máximas, que real y conjuntamente sirviesen para el gobierno de nuestra vida;   Observar una regla de conducta, perseverar hacia un fin, seguir la naturaleza.

Ruhumuz yapaca??n? gösteriÅŸ için yapmamal?, her ÅŸey içimizde, hiçbir gözün görmediÄŸi en gizli yerimizde olup bitmelidir.

cada qual aprecia o odor de seu esterco: Nossos olhos não veem para trás. Cem vezes por dia zombanos de nós mesmos ao zombarmos de nossos vizinhos; os defeitos que detestamos em outrem são ainda mais visíveis em nós, e no entanto, os admiramos com maravilhosa imprudência sem perceber a contradição.

En az bildiÄŸimiz ÅŸeyler tanr?laÅŸmaya en elveriÅŸli olanlard?r. Onun içindir ki Yunanl?lar?n, biz insanlar? tanr?laÅŸt?rmalar?na bir türlü ak?l erdiremem.

Jeg har i øvrigt besluttet mig til at turde sige alt, hvad jeg har mod til at gøre i handling, ja, selv tanker, som ikke må komme frem, må jeg misbillige. Den sletteste handling og karakteregenskab hos mig forekommer mig slet ikke at være nær så styg som den lumpenhed, det er ikke at turde kendes ved den.

We owe subjection and obedience to all our kings, whether good or bad, alike, for that has respect unto their office; but as to esteem and affection, these are only due to their virtue.

Hasta oldu?umuzu bilmemek de iyile?memizi daha zorla?t?r?yor.

The way of truth is one and artless; the way of private gain and success...is double, uneven, and fortuitous.' -On the Useful and the Honourable.