Quotes About Existence

Ya?amak ve yeryüzünde üç ad?ml?k bir yer i?gal etmekle mühim bir i? yapt?klar?n? zannederler.

Sen bana dünyada ba?ka türlü bir hayat?n da mevcut oldu?unu, benim de bir ruhum bulundu?unu ö?rettin. Bunu sonuna kadar götüremediysen senin kabahatin de?il. Bana hakikaten ya?amak imkan?n? verdi?in bir kaç ay için sana te?ekkür ederim.

Ya?amak, tabiat?n en küçük k?m?ldan??lar?n? sezerek, hayat?n sars?lmaz bir mant?k ile ak?p gidi?ini seyrederek ya?amak; herkesten daha çok, daha kuvvetli ya?ad???n?, bir ana bir ömür kadar çok hayat doldurdu?unu bilerek ya?amak... Ve bilhassa bütün bunlar? anlatacak bir insan?n mevcut oldu?unu dü?ünerek, onu bekleyerek ya?amak...

Hayattan ayr?lmak istemeyiz, çünkü tatmin edilmemi? birçok arzular?m?z vard?r.

Varl??? büyük bo?luklar? dolduracak mahiyette de?ildi; fakat yoklu?u müthi?ti...

Bir ruh, ancak bir benzerini buldu?u zaman ve bize, bizim akl?m?za, hesaplar?m?za dan??maya lüzum bile görmeden, meydana ç?k?yordu... Biz ancak o zaman sahiden ya?amaya, -ruhumuzla ya?amaya- ba?l?yorduk.

Bana öyle geliyor ki, hakikaten yapabilece?imiz bir tek i? vard?r, o da ölmek. Bak, bunu yapabiliriz ve ancak bu takdirde irademizi tam bir ?ey yapmakta kullanm?? oluruz.

Varl??? büyük bo?luklar? dolduracak mahiyette bir ?ey de?ildi; fakat yoklu?u müthi?ti.

I thought of neither the future or the past; I lived only in the present."- Madonna in A Fur Coat

bir ruh ancak bir benzerini buldu?u zaman ve bize,bizim akl?m?za,hesaplar?m?za dan??maya lüzum bile görmeden meydana ç?k?yordu… biz ancak o zaman ya?amaya -ruhumuzla ya?amaya- ba?l?yorduk.

Zaman zaman beni saran hüzünlerin, hayat b?kk?nl???n?n bir ruhi hastal?k alameti olmas?ndan korkard?m. Bir kitab? okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senelerinden daha dolu, ehemmiyetli oldu?unu fark edince insan hayat?n?n ürkütücü hiçli?ini dü?ünür ve yeis içinde kal?rd?m.

Tam ya?amaya ba?lad???m bu andan itibaren beni öldü says?nlar.

Bir kitab? okurken geçen iki saatin, ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli oldu?unu fark edince insan hayat?n?n ürkütücü hiçli?ini dü?ünür ve yeis içinde kal?rd?m.

Hayatta hiçbir ?ey u?runda ölmek için istenmez. Her ?ey ya?amam?z için olmal?d?r.

?u dünyay? adamak?ll? görmeden, dünyan?n ne oldu?unu adamak?ll? anlamadan buradan gidecek olduktan sonra ne diye buraya geldik sanki? Ya?ad???m?z?n fark?na varmayacak olduktan sonra ne diye ya??yoruz?

Per la prima volta fin dall'infanzia andai a dormire senza affliggermi per la mia esistenza vuota e insignificante, e mi addormentai senza disperarmi per la giornata appena trascorsa, che era solo una ripetizione della precedente e non sarebbe stata diversa nemmeno il giorno dopo.

trivial details were what true life was made of.

And what makes humans so sure that thinking is the most important activity in the universe?...I on the contrary have never forgotten that first I existed and then, with a lot of difficulty, I learned to think." (p. 31)

Le envidio (a Karen Nieto, protagonista de La mujer que buceó dentro del corazón)que primero existe y luego, a veces, piensa. Yo fui amaestrada durante 19 años para siempre estar pensando en otra cosa, estar separada de la realidad. Soy un producto típico del humanismo

Como los humanos viven así, creyendo que primero piensan y luego existen, piensan que todo aquello que no piensa no existe del todo.

Life has no use at all, declared Adiyogi. It is simply a phenomenon. Little acts have purpose. But life is not framed within the narrow grid of utility. It is beyond frames. It is beyond grids. It is beyond utility. If you have a taste of this existence beyond purpose, of life beyond sense, you are enlightened.

Don't think of this as your first step or last step. Just be here as a piece of life. That is the best way to be. You are not a young man; you are not an old man. You are just a piece of life.

As your likes and dislikes become stronger, as your identifications become stronger with one thing or another, all that you are doing is excluding existence. If I say, "I like this very much," in a big way I am excluding the rest of existence at that moment. So the stronger it becomes, the deeper the exclusion becomes. The very process of liberation is to include, not to exclude. In exclusion, you become trapped. In inclusion, you become liberated.

There one exists not as an accumulation of memory and experience, not as an embodiment of love or compassion. There one simply exists in an intensity of inclusiveness.