Quotes About Reflection
Y pensar es dudar y nada más que dudar. Se cree, se sabe, se imagina sin dudar; ni la fe, ni el conocimiento, ni la imaginación suponen duda y hasta la duda las destruye, pero no se piensa sin dudar. Y es la duda lo que de la fe y del conocimiento, que son algo estático, quieto, muerto, hace pensamiento, que es dinámico, inquieto, vivo.
~ Miguel de Unamuno
BazillionQuotes.com
es que a falta de animales domésticos en que descargar el peso de la animalidad de la vida habría el hombre llegado a su humanidad?
~ Miguel de Unamuno
BazillionQuotes.com
Kendilerini ve ac?lar?n? unutmak için roman okumaya sald?ran kimseler vard?r.
~ Miguel de Unamuno
BazillionQuotes.com
Sözünün eri erkekler bir ÅŸeyi önce söyler, sonra düÅŸünürler.
~ Miguel de Unamuno
BazillionQuotes.com
Ben yaln?z hüzünlü ÅŸakalar ve ac?kl? olaylardan hoÅŸlan?r?m. S?rf gülmüÅŸ olmak için gülmek, korkutuyor, ürkütüyor beni. Gülmek sadece trajediye haz?rlanmakt?r.
~ Miguel de Unamuno
BazillionQuotes.com
Seyri bizi olduÄŸumuzdan daha iyi k?lmayan güzellik güzellik deÄŸildir.
~ Miguel de Unamuno
BazillionQuotes.com
Quiero irme de este mundo sin saber muchas cosas...
~ Miguel de Unamuno
BazillionQuotes.com
Piensa el sentimiento, siente el pensamiento." (roughly translated, "Think about the emotional and feel the intellectual")
~ Miguel de Unamuno
BazillionQuotes.com
Our life is a hope which is continually converting itself into memory and memory in its turn begets hope.
~ Miguel de Unamuno
BazillionQuotes.com
And usually [the philosopher] philosophizes either in order to resign himself to life, or to seek some finality in it, or to distract himself and forget his griefs, or for pastime and amusement.
~ Miguel de Unamuno
BazillionQuotes.com
Only in solitude do we find ourselves and in finding ourselves, we find in ourselves all our brothers in solitude.
~ Unknown
BazillionQuotes.com
Ler, ler, ler, viver a vida que outros sonharam...
~ Unknown
BazillionQuotes.com
Cuando alguien imprescindible se va de tu lado, vuelves los ojos a tu interior y no encuentras más que banalidad, porque los vivos, comparados con los muertos, resultamos insoportablemente banales
~ Miguel Delibes
BazillionQuotes.com
Algo se marchitó de repente muy dentro de su ser: quizá la fe en la perennidad de la infancia. Advirtió que todos acabarían muriendo, los viejos y los niños. Él nunca se paró a pensarlo y, al hacerlo ahora, una sensación punzante y angustiosa casi le asfixiaba. Vivir de esta manera era algo brillante y, a la vez, terriblemente tétrico y desolado. Vivir era ir muriendo día a día, poquito a poco, inexorablemente.
~ Miguel Delibes
BazillionQuotes.com
Morir no es malo para el que muere, pensé; es tremendo para el que queda navegando por la estela que el otro trazó, desbrozando, soportando una vida larga, fofa, despojada del menor aliciente...
~ Miguel Delibes
BazillionQuotes.com
Es algo que suele suceder con los muertos: lamentar no haberles dicho a tiempo cuánto los amabas, lo necesarios que te eran. Cuando alguien imprescindible se va de tu lado, vuelves los ojos a tu interior y no encuentras más que banalidad, porque los vivos, comparados con los muertos, resultamos insoportablemente banales.
~ Miguel Delibes
BazillionQuotes.com
Vivir era ir muriendo día a día, poquito a poco, inexorablemente.
~ Miguel Delibes
BazillionQuotes.com
La imposibilidad de poder replantearte el pasado y rectificarlo, es una de las limitaciones más crueles de la condición humana. La vida sería más llevadera si dispusiéramos de una segunda oportunidad.
~ Miguel Delibes
BazillionQuotes.com
Le dolía que los hechos pasasen con esta facilidad a ser recuerdos; notar la sensación de que nada, nada de lo pasado, podría reproducirse. Era aquella una sensación angustiosa de dependencia, le ponía nervioso la imposibilidad de dar marcha atrás en el reloj del tiempo.
~ Miguel Delibes
BazillionQuotes.com
O que o acordou foi o silêncio.
~ Unknown
BazillionQuotes.com
Cláudia, não precisas de falar só porque vamos calados. A coisa mais difícil e mais bonita de partilhar entre duas pessoas é o silêncio.
~ Unknown
BazillionQuotes.com
Escrever é usar as palavras que se guardaram: se tu falares demais, já não escreves, porque não te resta nada para dizer.
~ Unknown
BazillionQuotes.com
Mas afinal, o que se leva da vida, senão os remorsos? Remorsos do que poderia ter sido e não foi, e do que se perdeu depois de ter sido. Remorsos do que devia ter sido dito e feito, e não o foi a tempo, ou do que foi demasiadamente dito e feito. Remorsos destes eternos desencontros, desta sensação de que nada existe no seu tempo certo, de chegar sempre tarde ou partir cedo demais.
~ Unknown
BazillionQuotes.com
Mas juro-te [burocrata do sector de viagens da RTP] que hás-de morrer sem conhecer o prazer de estar deitado de costas na areia, coberto de pó e de sujidade, a arrotar atum por todos os lados, com os músculos a doerem, e a olhar para um céu pejado de estrelas e pensar que é fantástico estar vivo.
~ Unknown
BazillionQuotes.com
