Quotes from Tadeusz Konwicki

to nic nie znaczy, do diab?a, w ko?cówce naszego wspania?ego XX wieku, wieku tyranii i rozpasanej demokracji, g?upkowatej ?wi?to?ci i genialnego ?ajdactwa, skapcania?ej sztuki i rozwydrzonej grafomanii.

I am free, anonymous man. My flights and falls occurred while I was wearing a magical cap of of invisibility, my successes and sins sailed on in invisible corvettes, and films and books flew off into the abyss in invisible strongboxes. I am free, anonymous.

Po kanistrze moim biegaj? w pop?ochu, jak po nieznanej planecie, ma?e czarne mrówki. Pewnie mrówki faraona albo Piasta Ko?odzieja. Ten niebieski kanister to dla nich z?a, nieprzychylna planeta albo po prostu po prostu gigantyczny reaktor atomowy.

Z?o jak ciemno??. Trwa wiecznie. A dobro to rozb?ysk, to nietrwa?e zwyci?stwo nad ciemno?ci?. Dobro jest ?miertelne.

A mo?e mnie utworzy?y, niczym ob?ok py?u kosmicznego, wasze marzenia, tortury, smutki, niedole.

To miasto jest stolic? narodu, które wyparowuje w nico??. O tym te? trzeba powiedzie?. Ale komu? Czy tym, których ju? nie ma albo którzy odchodz? w niepami??? A mo?e tym, co po?eraj? pojedynczych ludzi i ca?e narody?

Pokaza? palcem w gór?, gdzie mieszka Bóg i urz?duje Biuro Polityczne.

Was stworzy? ten re?ym. Jeste?cie wydzielin? tego systemu, ?ebrem z cia?a tej tyranii. Wy jeste?cie z Biesów Dostojewskiego, a nie z opowiada? ?eromskiego czy Struga.

U was zawsze ironia i ironia.

Wy??czy?em telewizor, w którym cywile i wojskowi czekali na kogo? i nie mogli si? doczeka?.

U was te? s? dobrzy, m?drzy, starzy ludzie. -Bywali u nas szlachetni, rozumni, godni starzy ludzie.

Mam wra?enie, jakby ten kraj naprawd? umiera?. -Tyle lat szarpaniny. Zestarzeli?my si?, skapcanieli?my wydaj?c te nasze pó?legalne biuletyny, odezwy, które ma?o kto czyta. Owszem, m?odzie?. Ale m?odzie? ?eni si?, p?odzi dzieci, kupuje ma?ego fiata, wydzier?awia dzia?eczk?, sadzi pomidory. Zalewa nas mieszcza?stwo, sowieckie mieszcza?stwo.

Nie rób zgrywy, bo powiem ludziom, kim jeste?.

Ja wszystkim kogo? przypominam. ?ci?lej mówi?c, ka?demu kogo? innego przypominam. To tak, jakby mnie w ogóle nie by?o. Mnie pojedynczego, indywidualnego, z w?asnym niepowtarzalnym kodem genetycznym.

Z?o w??czy?o si? w nasze kody etyczne i sta?o si? dobrem. Fatalnym, rakowatym dobrem.

Przecie? was, Rosjan, ju? nie ma. Ostatnich S?owian, to znaczy wy?sze warstwy, wymordowa? twój dzieduszka Lenin. Od Bugu po Chabarowsk hula Azja.