Quotes About Reflection

Seni tan?madan önce a?açlar?n çiçek açt??? ve yaprak döktü?ü mevsimleri hep kaç?r?rd?m derdi. Resim yapmay? sevdi?im halde denizin mavisini bilmezdim, yapra??n ye?ilinin her mevsimde de?i?ti?ine dikkat etmemi?tim...

Fakir fukaran?n hayat?n? anlatan zengin yazarlar?m?za gece kulüplerinde içtikleri viskileri zehir oluyor. Zengin tak?m?n?n hayat?n? gözlerimizin önüne sermeye çal??an meteliksiz yazarlar?m?z da asl?nda ?u fakir milleti dü?ündükleri için, küçük meyhanelerinde a??z tad?yla içemiyorlar.

Muhayyilesi kuvvetli baz? insanlar, sevdikleri ölülerin uzun bir yolculu?a ç?kt?klar?n? dü?ünmü?lerdir; bense, bütün yolculu?a ç?kanlar?n ölmü? oldu?unu dü?ünüyordum. Ne büyük bir günah, de?il mi?

Oysa bizim bütün güzelli?imiz, ya?ad?klar?m?zla dü?ündüklerimiz aras?ndaki ac?kl? çeli?kinin yans?malar?ndan ibaretti.

Ba?ar?s?zl?klar?n? bozuk düzenin s?rt?na yüklemen belki seni ferahlat?r, fakat kurtarmaz. Bunu çok iyi bileceksin.

Oynayal?m albay?m, tekrarlara dü?mekten korkmadan oynayal?m. As?l tekrarlara dü?elim ki, içimizi kemiren ?eytan? her f?rsatta rezil edelim.

Her hareketin anlam? var. ?nsan, benim gibi hareketten vazgeçerse, bu anlamlar? daha iyi hissediyor.

SAFFET (üzüntülü): Ne yaz?k ki devrimin çocu?u oldu?um için ilk günlerin heyecan?n? ya?ayamad?m. Ben kendimi bildi?im zaman bütün devrimler yap?l?p bitirilmi?ti. (Co?kun'a seslenir). Ben hiçbir devrime yeti?emedim üstat! CO?KUN (aynan?n arkas?ndan ba??n? ç?kararak): Ben baz?lar?nda haz?r bulundum.

Bana kal?rsa kimse, mesela matematikle neden u?ra?t?g?n? hiçbir zaman tam olarak bilemez. Önemli olan, geri dönmeyi göze alamayaca??m?z kadar yol gitmi? olmakt?r bu konuda.

Hiçbir zaman, olmamak ile olmak aras?ndaki kesin geçi?i görememi?imdir. (Güne?in tam do?du?u, yapra??n tam açt??? zaman;benim, bir ?eyi ilk dü?ündü?üm an.)

Fakat, mesele bu de?ildi; mesele, bir ?eyleri, s?cak bir çorban?n kokusunu duyar gibi hissedebilmekti. Bense bunu hiç becerememi?tim. Ne tabiat?, ne insanlar?, ne de olup bitenleri hiç sevmemi?tim; kendimi bile, kendi yapt?klar?m? bile.

Baz? kitaplar yüzünden kafam biraz kar??m??sa da bugün bile senin içtenli?ini ta??d???m? ümit ediyorum. Gene de sonunda sana bütünüyle benzemekten korkuyorum babac???m: Yani ben de sonunda senin gibi ölecek miyim?

Bugün annem dayanamad?; ne yazd???m? sordu .Ona nas?l anlatsam? Bütün hayat?m? birlikte geçirdi?im ve beni gerçekten seven bu insana hiç bi ?ey anlatamamak ne kötü. Ondan farkl? geli?meye ne zaman ba?lad?m? Bu ayr?l?k ne zaman do?du? Hiç anlam?yorum. Bir gün bir bakt?m, iki yabanc? olarak ya??yoruz ayn? evde.

Günahlar?m?n a??rl???na dayanam?yorum Olric. Neden beni uyarmad?n? Buna hakk?m yoktu efendimiz. Öyle güzel gürlüyordunuz ki. Size kap?lmamaya imkan yoktu. Çevrenizdeki bütün sahtelikleri öyle güzel ayd?nlat?yordunuz ki. Bir daha göremeyecekler sizin gibi bir devi efendimiz. Onlar?n küçük ya?ant?lar?n?n içinde ben de küçülmedim mi Olric?

Olur ya, belki bir gün tam senin gibi hissederim, senin heyecanlar?n benim heyecanlar?m olur: o zaman seni bütünüyle ya?ar?m, kim bilir?

Hiç olmazsa mezar ta??na yaz?n: Burada insanlara ba?ka türlü hayran olan bir yat?yor.

Demek insanlar? gerçek ve do?ru biçimde yorumlamak için onlar?n ölmelerini beklemek gerekiyordu.

Co?kun:Olsun.Hem oyunlar? ciddiye alm?yor muyuz?

Ve biz onlara diyece?iz ki: Hesapla?ma günü geldi. ?imdiye kadar yaln?z din kitaplar?nda yarg?land?n?z. Biz fakirler, zavall?lar, yar?m yamalaklar, bu kitaplar? okuyup teselli olurken içinizden güldünüz. Ve ç?karlar?n?za bakt?n?z.

Ve Tanr?, emekli albaylar? kendi suretinde yaratt?.

Ben, tek ba??ma ya?amal?y?m; ba?kalar?n? zehirlememeliyim.

Anahtarlar?m?^ ç?kar?p haz?rlamaya f?rsat bulamadan kap?m? görürdüm birdenbire. Sonra, salondaki sallan?r koltu?uma ula??ncaya kadar, dü?ünecek bir ?eyler ç?kard?: H?rs?z kilidini açmal?, as?l kilidi iki kere çevirmeli, vazonun içinden oda anahtarlar?n? ç?karmal?.

Fakat ben oraya zarf koymazd?m. Çünkü zarf?m yoktu evde. Çünkü kimseye mektup yazmad?m. Çünkü kimse bana mektup yazmazd?. Korktum. Çünkü, 'demek ki' diyemeyece?im bir yerlere gelmi?tim. ?çime bir a?r? sapland?. Ne olurdu bir 'demek ki' daha diyebilseydim.

Yazma i?ini b?rakt?m. Esasl? bir adam olsayd?m b?rakmazd?m. Her davran???m?n yans?nda, ba?ka bir heyecana kapt?r?yordum kendimi. Heyecan m?? Bak bunu unutmu?tum, diye m?r?ldand?m. (Yaln?z olunca insan daha rahat davran?r: m?r?ldan?r.)